Objawy u dzieci

Objawy celiakii u dzieci

Opisana wiedza jest niezbędna przy tworzeniu właściwej diety nie tylko dla osób dorosłych, ale może zwłaszcza u dzieci, które nie są w stanie same dostosować pokarmów do potrzeb swoich organizmów. Lekarze zalecają, by produkty glutenowe wprowadzać do posiłków niemowląt, które ukończyły 9 miesiąc życia. Wcześniej należy unikać artykułów zawierających tę substancję.

Jakie sygnały powinny nas zaalarmować, że członek naszej rodziny może być nosicielem choroby trzewnej? Celiakia u niemowląt objawia się zahamowaniem wzrostu oraz przybieraniem na wadze. Są to symptomy na tyle niepozorne, że czasami łatwo je przeoczyć albo przypisać innemu schorzeniu.

Sytuacja zmienia się wraz z wiekiem. Celiakia u dzieci starszych powoduje biegunkę, bóle brzucha, wzdęcia, ogólne zmęczenie (lub wręcz przeciwnie – nadpobudliwość) oraz bolesne wysypki skórne w okolicy kolan i łokci. Czasami pojawiają się również niewielkiej wielkości ranki w okolicach ust. Młode osoby cierpiące na celiakię charakteryzują się również obniżoną odpornością na działanie czynników zewnętrznych: pozornie niegroźne urazy mogą u nich powodować siniaki. Czasami nosicieli choroby zdradza nietypowy wygląd: powiększony obwód brzucha, opuszczone pośladki oraz występowanie obręczy barkowej. Symptomy celiakii zazwyczaj nasilają u dzieci mających mniej niż 10 lat. Rzadko natomiast pojawiają się pomiędzy 11 a 19 rokiem życia.

Niestety choroba ta nie charakteryzuje się występowaniem prostej zależności przyczynowo-skutkowej: nietolerancja na gluten-objawy. Powyższe schorzenie może ujawnić się już przy pierwszym kontakcie z potencjalnym zagrożeniem albo pozostać utajone przez dłuższy okres. Nieleczona przypadłość prowadzi do anemii.

Aby zdiagnozować celiakię u dzieci stosuje się badanie krwi, biopsję lub badania genetyczne. Druga ze wskazanych metod może okazać się niezwykle stresująca dla młodych pacjentów, dlatego raczej się jej unika.

Celiakii u dzieci towarzyszą często schorzenia określane mianem współistniejących. Zalicza się do nich: niedobór przeciwciał IgA (odpowiadających za odporność błon śluzowych), cukrzyca typu I (młodzieńcza, pojawiająca się u osób przez 30 rokiem życia) oraz choroba Dühringa. Ta ostatnia określana jest również mianem alergii jelitowo-skórnej lub celiakią skórną i zostanie opisana w późniejszej części artykułu.